Bir yabancıyız artık, sayfaları yırtıp attık
Gönül ikliminden uzaklaştık, muhabbeti bertaraf edip hınca kapıldık
Ne hüzünler yaşadık, hicranla yıllardır arkadaşlık yaptık, sicim gibi kadre bıraktık
Neye yaradık, kalbin kırıklığını hiç umursamadık, bir ömür yaralandık, çaresiz kaldık

Senin gibi anlamak, senin gibi ağlamak, senin gibi olmak zor geldi bize...
Neler yapmadık ki,
neleri atmadık ki hayatımızdan,
düşünmeden, anlamadan geçen nice zamanlarımız

Şu dünyada görmediysek bir an rahat,
Üzülme DOST!Ümitlen!Sabredenlere hazırlanıyor Cennetteki hayat.

Niçin kahkahalarla gülmeye çalışıyorsun?
Halbuki ağlasaydın kalbin daha yumuşak olacaktı

Sus yüreğim. Feryat etme. Çığırtkanlara yaraşır bu yaptığın, bir de küçük kız çocuklarına.
Sus yüreğim. Feryat etme. Oysa sen büyüdün, çığırtkan da olmadın hiçbir zaman

Sen bilir miydin sormadığım soruların cevaplarını.
Bir açık kapı olsaydı güneşi de, baharı da getirebilir miydin? Anlar mıydın dilimden, konuşmadan susar mıydık öylece.
Yoksa yeni bir alfabe mi yazardın her harfi bir çiçekten.

Benn yıkık döküğüm şimdi

Bir viraneyi andıran gönülle,

Boynumu bükmüş,dudağımı büzmüş

Göz yaşları yanaklarından aşağı üşüşmüş

Kapındayım şimdi...