Başlığa bakınca “Nefsin iman etmesi nasıl olur? İnsanın iman etmesi, nefsinin iman etmesi değil midir?” diye akla gelebilir. Ancak durum öyle değil. Çünkü nefsin inkârıyla beraber kalp pekâlâ da iman etmiş olabilir. Fakat “kâmil mümin” olmak için bu yeterli değildir.

Hz. Âdem’den îtibaren kıyâmete kadar gelecek bütün insanların bir araya toplandığını düşünün… Herkes, o zamana kadar hiç görmediği büyük bir korku, dehşet ve sıkıntı içinde… Sadece bir kişi var ki O’nun dua ve şefaati kabul ediliyor.

“Allah (cc) Ramazan orucunu farz kıldı. Ben de gece ibadetini (teravih namazını) sünnet kıldım. Kim, faziletine inanarak ve alacağı mükâfatı Allah’dan umarak orucunu tutup, gece ibadetini yaparsa, anasından doğduğu gün gibi günahlarından kurtulur.” (Nesai)

Halimizi anlatan acı gerçekleri hatırlatarak, yaşarken, durup bir anda olsa düşünmenize vesile olmak istedik...

Arkadaşlıkta güzel ahlak
Arkadaşlık güzel huyun meyvesidir. İnsanlarla dostluk kuramamak kötü huyun neticesidir. Güzel ahlak, birbirini sevmeyi, kötü ahlak düşmanlığı gerektirir. Güzel ahlakın dinimizde mühim yeri vardır. Hadis-i

Hayatımız hep sınavlarla geçiyor, beynimiz yoğun sınav hazırlıkları ile eskiyor. Aslında hayatın kendisi sınav. Biz bu dünyaya sınava çekilmek üzere gelmişiz.