Geçen haftadan kaldığımız yerden devam edelim. Evlilik hayatını bir gemiye benzetmiştik. Erkek bu geminin kaptanı, kadın da kıymetli bir yolcusu demiştik. Tabi bedava yolculuk olmaz. Kadına da bu yolculuk karşılığı gemi içinde düşen işler vardır.

Kadın ve erkek aynı geminin kaptan ve yolcusudur. Birlikte gitmeleri gereken bir istikamet vardır. Kaptan hem gemiden hem yolcudan sorumludur ve bunları bilmelidir:

Gelme diyorsun
Oysa gel'e kuruluydu saatler
Ve sen bir es kadar yakınken nefesime
Bütün hayatın yükünü yelkovana yükledin
Kavuşmaya aşk kala durdu saatler
İki bilinmeyenli bir denklemin kucağından
Bir bilinmeyene yol aldı bilinmezliğim

Sevmek özgürleşmektir ve bu ancak cesaret ister...Evrenin ve insanın özü kaçınılmaz sevgidir..Bundan geri durmak kendini inkar etmektir....Geçici ömürde ek kazançlı yanımız sevmek ve sevilmektir.Bunun hazzı paha biçilmez...Sevgi ruhun yani bizi insan yapan unsurun temel özüdür..

 Sevmek zordur diken gibi, herkes sevilmez. Sevgi bir kapıyı çalmak için yanında iki kardeşini, saygıyı ve güveni görmek ister.